سیمان: سیمان پرتلند رایج ترین نوع سیمانی است که در ملات استفاده می شود. این خاصیت اتصال لازم برای نگه داشتن واحدهای بنایی در کنار سخت شدن ملات را فراهم می کند.
شن: ماسه جزء ضروری ملات است. به کارایی و بافت مخلوط ملات کمک می کند. برای دستیابی به خواص خاصی مانند استحکام یا بافت در ملات می توان از انواع و درجه بندی های مختلف ماسه استفاده کرد.
اب: آب برای فرآیند هیدراتاسیون سیمان مورد نیاز است که منجر به سخت شدن ملات می شود. مقدار آب مصرفی بر کارایی و پخت ملات تأثیر می گذارد.
به طور خلاصه، ملات سیمان و ملات هر دو به مخلوطی از سیمان، ماسه و آب مورد استفاده در ساخت و ساز اشاره دارند. تفاوت اصلی در نوع خاص سیمان مورد استفاده (معمولاً سیمان پرتلند) نهفته است، در حالی که "ملات" یک اصطلاح کلی تر است که شامل مخلوط های مختلفی است که برای کاربردهای مختلف استفاده می شود، مانند ملات نوع N، نوع S یا نوع M، که متفاوت هستند. نسبت سیمان و ماسه برای دستیابی به مقاومت ها و ویژگی های مختلف. علاوه بر این، افزودنی هایی مانند آهک یا مواد افزودنی ممکن است برای اصلاح بیشتر خواص ملات برای نیازهای ساختمانی خاص استفاده شوند.
